Faðerni

Home/Faðerni

Barnasáttmálinn, Samingur Sameinuðu þjóðanna um réttindi barnsins

Þann 20. nóvember 1989 varð til Samningur sameinuðu þjóðanna um réttindi barnsins. Þremur árum síðar eða 2. nóvember 1992 staðfesti Alþingi Íslendinga þennan samning og þóttust menn meiri að tryggja börnum þessi réttindi. Hins vegar þegar Alþingi staðfestir samninginn, þá er í raun var aðeins verið að staðfesta að þessi samningur sé til en samingurinn [...]

2018-04-10T00:12:42+00:00febrúar 26th, 2012|Faðerni, Forsjá, Henda, Jafnrétti, Mannréttindi|0 Comments

Barnalög, 1. umræða á Alþingi – Breytingum kollvarpað

Ögmundur Jónasson treysti sér ekki til þess að ræða barnalögin af nokkurri þekkingu eða viti þegar hann mælti fyrir nýju frumvarpi til breytinga á barnalögum og þingmenn hlógu að vanþekkingu ráðherrans. En nú liggur það fyrir að Ögmundur hefur umturnað allri þeirri vinnu sem lögð hefur verið í þessa frumvarpsgerð. Ísland verður áfram eina landið [...]

RG lögmenn ehf og Félag um foreldrajafnrétti

RG lögmenn ehf og Félag um foreldrajafnrétti hafa náð samkomulagi um að hefja samstarf. RG lögmenn munu veita félagsmönnum ráðleggingar og 15% afslátt af útseldri vinnu. RG lögmenn mun jafnframt veita félaginu ráðleggingar og verða þvi innan handar þegar þess gerist þörf eftir nánari samkomulagi. RG Lögmenn eru til húsa að Bæjarhrauni 2, Hafnarfirði, s. [...]

2018-04-10T00:12:44+00:00janúar 18th, 2011|Faðerni, Forsjá, Henda, Tálmun, Umgengni, Umgengnisréttur|0 Comments

Umsagnir Félags um foreldrajafnrétti
við drögum að breytingum á barnalögum

Félag um foreldrajafnrétti hefur gert umsögn við frumvarpsdrög að breytingum á barnalögum sem eru til meðferðar hjá Dómsmálaráðherra.

Umsagnir er að finna hér.

Umsögn við frumvarpi um forsjá, umgengni o.fl.

Umsögn við frumvarpi um meðlagsmál

Hver er ég?
Gylfi Ásmundsson sálfræðingur skrifar um rétt barns til að þekkja uppruna sinn

Eftirfarandi texti er tekinn beint af vefslóðinni: http://www.persona.is/index.php?action=faqs&method=display&fid=42&pid=20

Spurning:

Hver er ég?

Svar:

Einn mikilvægasti þátturinn í andlegri heilbrigði hvers einstaklings er fólginn í því hvernig hann skilgreinir sjálfan sig sem persónu, hver hann er, hvað hann er og hvernig hann greinir sig frá öðrum og upplifir sig sem sjálfstæðan einstakling.
Sjálfsmyndin er í mótun frá barnsaldri. Barnið sér sjálft sig fyrst og fremst með augum annarra, einkum foreldra sinna og nánustu fjölskyldu. Það upplifir sig gott eða slæmt, duglegt eða vanmáttugt, stórt eða lítið, eftir því hvað það heyrir aðra gefa í skyn. Þessi upplifun barnsins af sjálfu sér í gegnum aðra þróast smám saman í eigin meðvitund um sig sem einstakling, sjálfsvitund. Unglingsárin eru umbrotatímar í þessari þróun. Unglingurinn gerir oft uppreisn gegn gildum foreldranna, fer að hegða sér gagnstætt væntingum þeirra, en áréttar sig þess í stað sem sjálfstæður einstaklingur sem fer sínar eigin leiðir og reynir að skilgreina sig á eigin forsendum. Þetta er erfiður tími hjá mörgum unglingum og sumir lenda í sjálfsvitundarkreppu, þar sem þeir eru ráðvilltir og hafa efasemdir um hverjir þeir eru í raun og veru. Ef unglingnum tekst ekki að komast út úr þessari kreppu getur hann orðið ósjálfstæður, rótlaus og finnur sig ekki í tilverunni.
Margir þeirra sem leita til sálfræðinga eða geðlækna láta í ljósi lágt sjálfsmat og óvissa sjálfsmynd: "Ég er eiginlega ekki neitt, neitt." Aðrir skilgreina sig á sama hátt og barnið gerir, eins og aðrir sjá þá. "Ég er maðurinn hennar Jónínu hans Jóns", segir í þekktri gamanvísu. Reyndar hefur það verið siður hjá frændþjóðum okkar að skilgreina eiginkonur sem viðhengi við menn sína, þar sem aðeins er bætt frú framan við nafn og stöðu mannsins: "Frú húsasmíðameistari Jens Jensen." Þegar eiginmennirnir í saumaklúbbnum hittast í fyrsta sinn, kynna þeir sig gjarnan í þessa veru: "Ég er maðurinn hennar Margrétar." En líklega mundu þeir undir öðrum kringumstæðum taka skýrar til orða: "Ég heiti Guðmundur Jónsson og er múrari. Ég er Skagfirðingur og hestamaður, kominn af Jóni Arasyni í beinan karllegg." Þarna er verulegur munur á og er ekki líklegt að þessi maður þurfi að biðjast afsökunar á sjálfum sér.
Nokkrir þættir skipta meira máli en aðrir sem auðkenni á einstaklingnum. Nafnið er þar tvímælalaust veigamest. það er að jafnaði traustasti og varanlegasti hluti sjálfsmyndarinnar. Það fylgir manni frá vöggu til grafar, eða svo á við um flest okkar. Undantekningar eru þó útlendingar sem gerast íslenskir ríkisborgarar og bera ekki nöfn sem falla að íslensku máli og nafnasiðum. Þeir þurfa að taka sér nýtt nafn. Mörgum þeirra hlýtur að veitast erfitt að horfa á eftir mikilvægasta auðkenni sjálfsmyndar þeirra. Þótt okkur sé annt um að vernda íslenskuna og þann mikilvæga menningararf sem fólginn er í nafnasiðum okkar, jaðrar það við mannréttindabrot að skylda fólk til að segja skilið við svo stóran hluta af sjálfsmynd sinni.
Annar mikilvægur þáttur í sjálfsmynd okkar er starfið. Snemma fær einstaklingurinn hugmyndir um hvað hann ætlar að verða, þegar hann er orðinn stór. Orðalagið eitt, - hvað hann ætlar að verða, - bendir til þess að í því sé fólgið eitt megininntak tilvistar hans sem sjálfstæðs einstaklings. Við skilgreinum eða þekkjum annað fólk af því starfi sem það gegnir. Við spyrjum stundum, þegar við viljum vita deili á einhverjum: "Hvað er hann?", og eigum þá við hvað hann starfi. Sá sem ekki hefur starfsheiti er óskilgreind persóna að töluverðu leyti.
Enn einn veigamikill þáttur í sjálfsmynd okkar er uppruni okkar og rætur. Við fáum í vöggugjöf marga eiginleika foreldra okkar og forfeðra lengra aftur. Við líkjumst þeim svo og svo mikið í útliti, fasi og skapgerð, þótt umhverfið eigi eftir að móta þessa eiginleika að verulegu leyti og skapa þanni

2018-04-10T00:12:45+00:00febrúar 6th, 2010|Faðerni, Henda, Umgengni|0 Comments